Sunday, February 05, 2006

History of the hundred Years War

In 1328, following the sudden extinction of the Capetienne lineage by the unexpected deaths of the 3 sons of Philippe le Bel, the French chose Philippe, the count of Valois, as king rather than Edouard III, the king of England and nephew of the deceased French king.

In january of 1340, in an effort to use his french heritage to bolster his claim to the throne, Edouard III gave himself the title "king of France" and decorated his armaments with the fleur de lys symbol. Shortly thereafter began a series of battles which made enemies of two peoples who had, until that time, remained amicable despite previous disagreements and misunderstandings. These battles were marked by a serie of crushing defeats for the French : Crécy and Calais (1346), Poitiers (1356), and Agincourt (1415).

The 14th century, in general a time of misery in Europe -including the Great Famine of 1315-16 and, above all, the Black Plague of 1348- was also a time of social troubles in France - The Harelle of Rouen, the Tuchins of Auvergne and Languedoc, the Maillotins of Paris.
In 1415 Ferless John, duke of Bourgogne, signed the Pact of Calais withHenry V of England, by which he recognized the king of England and his descendants as heirs to the French throne.
With Phillippe the Good (son of Fearless John and the new duke of Bourgogne) acting as delegate to the king of France ( Charles VI ) an agreement was signed at Arras on december 2, 1419 by which Henry V would marry Catherine of France, daughter of Charles VI. By this accord, it was undestood that the heritage of Valois would revert to the king of England after the death of his parents-in-law. This agreement, which would effectively eliminate the Prince, was to be ratified and turned into a solemn treaty on may 2, 1420 at Troyes. France and England would thereafter be united under the English crown : "immediately following our deaths, and from that time forward, the crown and the kingdom of France, with their rights and possessions, will belong perpetually to our son, king Henry, and to his heirs," declared article six of the treaty.

This was, henceforth, the plight of the prince Charles : officially banished, disowned by his own parents and torn from the throne, he took refuge beyond the Loire while his followers dropped in numbers.

The destiny of France thereafter looked assured when the unexpected happened: Henry V, at the age of 36, fell ill and died at Vincennes on august 31, 1422. Two months later, on october 21, Charles VI absconded to his tower. At the time of the death of Charles VI, the English heir to the throne, Henry VI, was but a baby of 10 months and unfit to be crowned king.It was during this time that the strange rumors began to circulate : we remember that through the town of Gien passed " a young girl called the Pucelle," assuring that she was in the service of the noble prince to help lift the siege of Orleans and to deliver him to Reims so that he could be crowned king.


Anonymous Anonymous said...

คนแรก เย้ เย้...

11:40 PM  
Blogger Kin-da-i-ji said...

This comment has been removed by a blog administrator.

11:47 PM  
Blogger Kin-da-i-ji said...

ที่หนึ่งไม่ไหว แถมเผลอลบcommentที่สอง งั้นขอเป็นที่สามก็แล้วกันนะ

ปล.commentที่สองมันกวนน่าลบอะนะ ฮิ ฮิ ส่วน commentแรกนี่ของใครหว่า? ฮิ ฮิ

12:02 AM  
Blogger Kin-da-i-ji said...

หมั่นอัพ blog หน่อยซิครับน้องชลลดา อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาชม มาแล้วก็ขอติชม ตามประสาของคนอยากรู้อยากเห็นหน่อยนะครับ เนื้อเรื่องโดยรวมใน blog ของน้องชลลดา ในความคิดผมนะ มันก็แนวดีนะครับ แต่มันขาดความจูงใจไปนิด อีกทั้งการใช้แบบของ blog สีดำทมิฬ(ทมิฬ จริงๆนะ) ไม่สดใสสมวัยครับ ติเรื่องแรกคือในบางเรื่องหรือเนื้อหาที่เรายกเข้ามาใส่ น่าจะให้เป็นแบบว่ามันผ่านมาจากการเล่าสู่กันฟังโดยผ่านตัวเราซึ่งเป็นเจ้าของ blog มีความคิดของเราสอดแทรกเข้าไปบ้าง จะวิเคราะห์หรือโม้บ้างก็ได้ มันจะช่วยเสริมให้ชวนอ่านและน่าติดตามมากขึ้น เขียน blog นะครับไม่ใช่เขียนบทความวิชาการ ถ้าอยากให้คนที่(หลง)เข้ามาอ่านมีความรู้สึกคล้อยตามไปกับเรา ก็ต้องรู้จักเสริมเสน่ห์พวกนี้เข้าไปให้กลมกลืน ไม่มากหรือน้อยไปครับ ติเรื่องแบบโทนสีที่ใช้ใน blog ครับ การใช้พื้นสีดำไม่ผิดกติกาแต่อย่างใดครับ แต่มันดูไม่สดใสสมวัยเฟรชชี่อย่างน้องชลลดาเลยครับ ถึงใครจะเรียกน้องว่าป้าก็เถอะนะ (^_^") พยายามดึงเอารูปภาพหรือสิ่งประกอบเข้ามาเสริมให้เหมาะสมกับตัวเรา ก็จะทำให้คนที่เข้ามาอ่าน blog ของน้องชลลดา ได้รับความสุขความสดชื่นเหมือนยืนอยู่บนภูชี้ฟ้าเลยทีเดียว แค่นี้ก่อนนะครับสำหรับคอมเม้นท์ ว่างๆจะแวะเข้ามาดูการเปลี่ยนแปลงของ blog น้องชลลดานะครับ ฮิ ฮิ ไปหละครับ บ๊าย บาย (0_0)/

6:26 PM  

Post a Comment

<< Home

Music Video:ONLY TIME (by Enya)

Music Video Code provided by VideoCodeZone.Com